Ik vond het wel een goed aankoopexcuus; als inovatie adviseur moet je altijd op de hoogte zijn van de laatste ontwikkelingen en kun je pas echt een mening ergens over geven als je lang genoeg met een produkt gespeeld hebt. Dat het toevallig een produkt van Apple was, en ik nog niet genoeg spullen had van dat merk () was natuurlijk mooi meegenomen.

Daar stond ik dus met ongeveer 40 anderen voor 8 uur 's ochtends in de rij bij de Media Markt. Achteraf geheel onnodig want voor de eerste dag hadden ze er zeker genoeg.

Thuis gekomen direct alles gesynchroniseerd; mail, foto's, video's, muziek en ook alle apps van mijn iPhone, een mooie basis om mee te starten. Ik had her en der nog wat aanbevelingen voor apps van internet geplukt en besloot de iPad direct maar eens op de proef te stellen als produktiviteitstool.

We hadden die middag een sessie om een plan te maken voor een goede invulling van een leegstaand gebouw. Met notes alle opmerkingen direct verwerkt. Eerste conclusie; typen op een iPad ging veel makkelijker dan ik had verwacht. Je zou dit natuurlijk ook met een laptop kunnen doen maar doordat er geen scherm tussen jou en de andere mensen staat komt het een stuk vriendelijker over. Erg prettig is het natuurlijk dat de aantekeningen direct naar alle betrokken gemaild kunnen worden, of nog praktischer in een google doc. Pluspunt voor de iPad.

Het gevolg is inmiddels dat ik de iPad structureel inzet voor het maken van aantekeningen. Doordat alles direct digitaal is kun je gewoon veel sneller schakelen. Mijn collega Jos met wie ik de afgelopen weken een paar keer op pad ben geweest begint er zelfs op te rekenen dat ik de aantekeningen direct doorstuur. Geen papier meer om mee te slepen, oneindig veel ruimte, goed doorzoekbaar, plaatjes erin, kortom veel voordelen. De Livescribe Pulse die ik met hetzelfde excuus had gekocht kan eigenlijk wel weg, zeker ook omdat ik nu een applicatie op mijn iPad heb genaamd Sound Paper waarmee ik ook het geluid kan opnemen. Doordat er een externe microfoon via de koptelefoon aangesloten kan worden is het geluid ook nog eens beter.

Video's en foto's komen ook volledig tot hun recht op een iPad. De functie om hem als digitaal fotolijst te gebruiken is eigenlijk bijna een schande voor alle andere functies maar ook weer praktisch en prachtig (wel even een iPad stand kopen).

Tot slot mag ook Net A Porter als voorbeeld niet ontbreken. Een fascinerende mix tussen een magazine, een shop, video en foto, richtingwijzend voor de toekomst als je het mij vraagt.

Het toetsenbord is ook niet altijd consequent. Begrijpelijk is het wel. Je kunt namelijk ook iPhone apps op de iPad draaien en daarin wordt een ander toetsenbord gebruikt. Het heeft bij mij nog wel eens tot misaanslagen geleid.

Het meest opvallende wat ik heb gemerkt echter is het feit dat ik veel spelletjes speel op de iPad. Ik vind de touch interface op een groot scherm dat je gewoon op schoot hebt echt iets toevoegen aan de beleving. Vrij eenvoudige (maar zeer verslavende) games als Sneezies HD, Osmos HD of Air Attack HD komen tot leven in je handen. Op basis van mijn ervaring tot nu toe durf ik te stellen dat de iPad wel eens een zeer belangrijk en misschien zelfs wel het belangrijkste mobiele gaming platform zou kunnen worden. Zeker ook omdat het gamen niet als primaire focus heeft en al het andere dus uitermate goed ontwikkeld is. De functionaliteit, grote snelheid, de mooie graphics het handelbare. Allemaal dikke pluspunten voor de iPad.

Wat me wel en niet bevallen is is hierboven te lezen.

Een ding staat voor mij vast, van tablets gaan we nog veel horen en op mobiel gaming gebied is dit de nieuwe nummer 1, voor mij in ieder geval!

Lijkt me mooi voor een poll, op twitter te vinden! http://twitter.com/Raymondwitvoet/statuses/20579140370

Aandacht

De laatste tijd is er veel aandacht voor business modellen. Iedereen houdt zijn eigen business model tegen het licht lijkt het wel. Vaak, heel vaak gaat het daarbij niet eens om de ruime definitie van een business model maar om de veel engere definitie van het verdienmodel.

Verschillen

Mening

Dit blog is er eigenlijk ook om mijn mening te toetsen want in mijn beleving zijn er maar 4(!) hoofdgroepen van verdienmodellen.

Ook de in de sales gebruikelijke commissie valt hier wat mij betreft onder. De sales persoon wordt betaald vanuit de opbrengsten van een ander.

2) Abonnement

Een opmerkelijk fenomeen is rondom deze vorm waar te nemen bij de goede doelen. Waar in het recente verleden mensen gevraagd werd voor een eenmalige kleine bijdrage waarvan de opbrengsten iedere keer weer ongewis zijn, zie je nu dat er getracht wordt om mensen een abonnement af te laten nemen. Voor de goede doelen natuurlijk een inkomstenbron die veel meer (schijn)zekerheid heeft. Ik durf echter te stellen dat er hierdoor op dit moment veel geld misgelopen wordt. Ik hoor graag het tegendeel maar incidenteel gaf ik altijd geld maar me aan een goed doel binden doe ik maar zelden.

3) Uurtje factuurtje

Redelijk zelfverklarend volgens mij. Een factuur die is gebaseerd op het aantal uren dat aan een klus is gewerkt. De belangrijkste variabele is hierbij de hoogte van het uurtarief. Voor een advocaat ligt deze significant hoger dan voor een loodgieter bijvoorbeeld. Vooral in de dienstverlening een vele gebruikte vorm. In de dagelijkse praktijk van mijn werk als innovatie adviseur kom ik veel dienstverleners tegen die aan het onderzoeken zijn hoe zo ook op een meer structurele manier inkomsten kunnen verkrijgen. Elk uurtje moet namelijk weer verkocht worden, een rat-race waar niet iedereen even goed mee om kan gaan.

4) Marge lump sum

Een auto kost een bepaald bedrag, een huis ook, een boot ook maar ook projekten kunnen voor een vast bedrag aangenomen worden. Geen nacalculatie maar zo goed mogelijk binnen een bepaalde termijn je werk doen. Vaak ligt er wel een berekening aan ten grondslag maar het bedrag staat vooraf vast. Of achteraf natuurlijk. Want veel mensen voelen zich er prettiger bij als men achteraf aan durft te geven wat het je waard is geweest. Hele directe feedback op basis van je geleverde opbrengst.

Waar zit nou de innovatie?

Veel internetbedrijven doen dit al. De meeste websitebouwers gebruiken zelf al drie vormen. Ze nemen de klus voor een website aan voor een vast bedrag, rekenen voor de extra werkzaamheden een tarief per uur en hebben een licentie voor het gebruik van het content management systeem. Interessanter wordt het als je als metaalbewerker na gaat denken hoe je andere verdienmodellen kunt hanteren. Alleen door er over na te denken kun je al op het spoor van nieuwe klanten, nieuwe markten maar ook nieuwe produkten komen. Als dat geen innovatie is!

Waarom de hype?

Een kenmerk van deze tijd vindt ik het hoge tempo waarin veranderingen plaatsvinden. Hiervoor is volgens mij ook een hoge mate van flexibiliteit gevraagd van ondernemers om te kunnen gaan met andere businessmodellen/verdienmodellen. Snel schakelen dus. Dat begint bij je er eens in te verdiepen en deze tijd dwingt ondernemers daartoe, vandaar de hype.

Vraag

Ik sluit graag af waar ik mee ben begonnen. Volgens mij zijn er maar 4 hoofdvormen van verdienmodellen. Die heb ik hierboven op hoofdlijnen uiteen gezet. 

Mijn sympathie ligt hier overigens overduidelijk bij de meest vermogende van de twee. Ik gebruik al zeker 10 jaar bluetooth in de diverse auto's die ik in die tijd heb gehad. Altijd in de variant van de af fabriek via het navigatiesysteem te bedienen. Elke keer was de keuze van het toestel zeer beperkt want de carkit ondersteunde maar enkele toestellen. Bluetooth is bluetooth zou je denken toch, helaas ook dit is niet het geval. Daar kwam nog bij dat de muziekcollectie die ik op mijn iPod had ook niet op het display van het navigatiesysteem zichtbaar gemaakt kon worden. Eigenlijk best suf...

Het probleem is dat de software in je auto vrijwel nooit geupdate wordt, zodat zeker nieuwere toestellen niet ondersteund worden. De vervangingsgraad van een mobieltje is ook altijd hoger dan die van een auto (bij de meesten dan althans) dus vroeger of later (leuk scherp en nog steeds actueel album van Robert Long trouwens) loop je tegen een niet werkende combi op.  Een bijkomend probleem is dat nieuwe ontwikkelingen in de automotive pas bij nieuwe modellen ingevoerd worden. Voor een gemiddeld model tussen de 5(japans) en 7(europees) jaar. Er zit voor de automobielbedrijven ook geen incentive op, ze hebben al aan je verdiend en je moet het er gewoon maar mee doen.

De kern is volgens mij de controle die automobielfabriekanten altijd willen hebben. Ze willen alles zelf tot in den treure bepalen. Van overal het logo tot een eigen look en feel (waar iedereen weer aan moet wennen). BMW heeft hier al eens een flinke zeperd mee gehaald. Ze waren met iDrive een van de eerste fabrikanten die de bestuurde met een clickwheel door een menustructuur heen lieten lopen. Helaas is het maken van een goede interface net wat anders dan het maken van een goede auto. De kritiek was niet mals ondanks de credits voor de gedurfde stap. Apple laat al redelijk wat jaren zien hoe het wel kan en elk jaar hebben ze weer verbeteringen doorgevoerd. 

Omdraaien

In plaats van zelf het wiel steeds maar uit te vinden heeft BMW nu eieren voor zijn geld gekozen. Niet zelf bedenken maar je systeem zo openzetten dat anderen gebruik kunnen maken van jouw hardware. In het laatste OS van de iPhone zit nu een mogelijkheid om ook een extern beeldscherm aan te sturen. BMW maakt hiervan gebruik door de eigen interface van de iPhone op het grotere scherm van het navigatiesysteem te laten zien. Ze maken het af door de bediening via het clickwheel van iDrive te laten lopen.

Twee kanten

Het was voor mij weer een voorbeeld dat een ruimere blik juist door dit soort gesprekken komen met mensen die een eigen achtergrond hebben, een eigen kijk, vrij van ingesleten waardeoordelen. De andere kant van de medaille...

Visie

Voorbeelden

Gewoon een paar voorbeelden uit de afgelopen tijd over hoe wij zowel in de media maar ook in de politiek met het bestraffende vingertje omgaan. Bij de strandrellen in Hoek van Holland was het in mijn beleving continue de vraag wie er nou verantwoordelijk was voor het feit dat het zo uit de hand kon lopen. Uiteindelijk moest hier de Korpschef voor het veld ruimen. Een vergelijkbaar voorbeeld is de Schipholbrand. Hier is er nog steeds getouwtrek of het nou bewust is aangestoken of niet en waarom de bewakers het protocol dat er wel was niet hadden gevolgd. Als laatste het Blad Gerda van het ministerie van Landbouw, ook hier werd er weer snel gezocht naar een kop die kon rollen.

Alledrie de voorbeelden laten wat mij betreft perfect zien hoe het niet moet. Het moet niet om de schuldvraag gaan maar wat we er van kunnen leren en hoe we dit zouden kunnen voorkomen. Het ergste van deze voorbeelden is het signaal dat hier vanuit gaat en de cultuur die er hierdoor op veel vlakken heerst. Zorgen dat je nergens voor verantwoordelijk bent, dan kan men je ook geen fout aanrekenen en krijg je geen tik op de vingers.

Paul de Blot (held)

Paul de Blot, hoogleraar Business Spiritualiteit op Nijenrode heeft hier een prachtig blog over geschreven. http://pauldeblot.nl/2010/05/15/fouten-worden-er-altijd-gemaakt/

Angst

Het gevolg de angst voor het bestraffende vingertje is dat op maatschappelijk vlak maar ook binnen organisaties ondernemerschap/ondernemendheid kopschuw wordt gemaakt. Angst is een hele sterke raadgever, dit zit helaas in onze genen ingebakken en dit maakt dat we als de kans op bestraffing groot is, niet snel geneigd zijn risico's te nemen. Ondernemerschap, ondernemendheid en risico's horen bij elkaar. 

Ruimte

Er moet dus meer ruimte komen voor het maken van fouten in Nederland. Als je die cultuur wilt veranderen dan zul je als overheid zelf een voorbeeld moeten geven. Stoppen met een afrekencultuur, stoppen met het zoeken naar de schuldige maar zoeken naar hoe je het kunt voorkomen, hoe je het kunt verbeteren. 

We hebben door onze gelijkwaardigheid en onze open houding een enorme kans om ons land sterk op kaart te zetten! Laten we nou eens investeren in het verbeteren van onszelf, onze maatschappij en onze economie en dit doen op basis van gelijkwaardigheid en niet door elkaar bestraffend toe te spreken. Zo geven we ruimte voor het maken van fouten en het leerproces dat hier onlosmakelijk mee verbonden is. Een betere basis voor ondernemerschap en ondernemendheid kan ik me niet voorstellen.

Keizer Meji

Een uitspraak van wijlen keizer Meji van Japan is een mooie om mee af te sluiten

By gaining the good and rejecting what's wrong it is our desire to compare favourably abroad.

Waarden

Hoe doe je dat dan met waarden?

Tot slot zijn er de essentiele waarden. Waarden met een diepere en meer emotionele waarde. Liefde, geluk, geborgenheid zijn hier een paar van een uitgebreidere lijst.

Stappen

De vierde stap is wat mij betreft de stap waar het verschil gemaakt wordt. Hierin ga je lading geven aan die sets van waarden die gekozen zijn. Er zijn veel verschillende werkvormen denkbaar waarbij de meest eenvoudige de discussievorm is. Met elkaar wordt hierin besproken hoe je een waarde lading zou kunnen geven. Wat betekent bijvoorbeeld flexibel? Is dit dat er altijd maatwerk wordt geleverd of wordt er nooit nee gezegd tegen een klant? Hoe helderder dit voor iedereen is hoe duidelijker het ook naar buiten gecommuniceerd kan worden. Verwachtingen kunnen worden waargemaakt en iedereen weet waar hij/zij aan toe is. 

Makkie

Ik wist eigenlijk niet of ik nou boos moest worden of dat ik erom moest lachen. Dat laatste past beter bij me maar lukt me niet altijd. 

http://www.autoblog.nl/archive/2010/03/24/volkswagen-skoda-is-te-luxe-en-moet-weer-sober-worden

Wat heeft dit nu met elkaar te maken zou je kunnen zeggen? Ik zal proberen een paar van de kronkels van mijn brein uit te leggen.

Beide zijn voor mij voorbeelden van enerzijds een minachting van de consument/kiezer, als het snappen wat er aan het veranderen is anderzijds. Wat zijn dan die veranderingen? Waarom is het minachting? 

Politici

In het voorbeeld van politici is het misschien nog wel het beste te verwoorden. Politici zijn volksvertegenwoordigers, zij vertegenwoordigen dus het volk... Meer dan ooit zitten we nu in een situatie dat de verbinding enorm direct kan zijn. Maxime Verhagen bellen gaat niet zo makkelijk, kom maar eens aan zijn nummer, een email komt niet langs de directiesecretaresse maar met twitter kun je hem direct volgen. Op deze manier wordt je als politicus nog meer tot publiek bezit en krijg je ook de bijbehorende veranderde verwachtingspatronen. "Ik kies jou en betaal jouw salaris dus dan moet je mij ook antwoord geven als ik iets vraag." Zoiets zeg maar. Op twitter heerst een cultuur waarin je dit ook mag verwachten. Daarbij is het door het open karakter van het medium ook nog een heel duidelijk als iemand niet antwoord. Transparantie dus, iets waar volgens mij de meeste politici sowieso veel moeite mee hebben. Niet antwoorden is hierin een soort minachting van het electoraat dat betrokken wil worden.

Tja, Skoda is heel stiekum een behoorlijk succes geworden in Nederland. Goede (Volkswagen) kwaliteit voor een scherpere prijs (voor de echt scherpe prijzen moet je bij Dacia zijn). Een kwaliteit die ook mij als voormalig BMW rijder erg is meegevallen. Zachte dashboardmaterialen, prima motoren (de nieuwste uit het Volkswagen schap), veel ruimte, goede afwerking, mooie extra's en prima rijeigenschappen. Kijk maar eens hoeveel Fabia's maar met name Octavia's en de laatste tijd ook Superb's je ziet rijden. Het succes van de huidige Superb is een behoorlijk veelvoud van zijn voorganger. Nou wil de hoogste baas van Volkswagen dat Skoda weer soberder wordt. Waarschijnlijk heeft het merk Volkswagen te leiden onder het succes van Skoda en tja, kannibalisatie wil je natuurlijk niet onder je eigen dak hebben. Te zot voor woorden natuurlijk wat mij betreft. Er worden eindelijk auto's aangeboden waar de werkelijke waarde voor het geld bij benadering geleverd wordt. Voor mij als redelijk goed geïnformeerde consument was dit zo duidelijk dat ik nu Skoda rijd. Door internet en alle sociale media komen er daar steeds meer van, redelijk goed geïnformeerde consumenten. Alweer zo'n verandering, consumenten die er nog meer verstand van hebben dan de gemiddelde verkoper (zie ook mijn eerder blog over de teloorgang van de retail http://shoponline.nl/?e=11 )! Alweer transparantie dus. Een idioot in een ivoren toren, de heer Winterkorn in dit geval, die dat maar even wil veranderen is voor mij ook weer een minachting van de consument.

Op Wikipedia staat de volgende definitie van sociale innovatie.

"Sociale innovatie is een vernieuwing van de wijze waarop het werk in ondernemingen is georganiseerd, en wel op een zodanige wijze dat zowel arbeidsproductiviteit als kwaliteit van de arbeid daarmee gebaat zijn. De term sociale innovatie is geïntroduceerd om onderscheid te maken met het traditionele begrip innovatie, waarmee meestal technologische innovatie wordt bedoeld. Hoewel de term sociale innovatie enigszins is ingeburgerd, worden ook vaak de termen innovatief organiseren, organisatorische innovatie en slimmer werken gebruikt."

De vernieuwing van de wijze waarop het werk is georganiseerd waar het mij specifiek om gaat is participatief management. Eerder schreef ik al over wat mensen onder andere beweegt om voor zichzelf te beginnen namelijk de wens om van hun eigen kracht uit te gaan en de ruimte voor persoonlijke groei. Participatief management gaat voor mij uit van de gedachte dat mensen ook binnen organisaties deze ruimte kregen, voelen en nemen.

Volgens onderzoek zorgt onder andere participatief management een 12% hogere productiviteitsgroei. De logische verklaring is dat medewerkers door mee te mogen beslissen meer betrokken zijn. De betrokkenheid zorgt voor een hogere medewerkerstevredenheid, een lager verzuim en gewoon een hogere productiviteit.

Wat heeft dit nou allemaal te maken met social media?

Social media draait op en om informatietechologie. Het beschikbaar zijn van kennis, kennis delen, kennis verspreiden. Maar ook openheid, verbinding, transparantie en samenwerking. Al deze mogelijkheden scheppen voorbeelden, goede en prettige voorbeelden. Mensen worden gehoord als ze een product terecht afkeuren op sites als kieskeurig. Mensen worden online op de vingers getikt als ze gedrag ten toon spreiden dat niet past bij wat men verwacht (@mlanting met zijn boek). Goede ideeen van Jan zonder Naam worden opgepikt en verspreid. Mensen verbinden zich voor een goed doel (Twitterveiling). Er wordt samengewerkt om doelen te bereiken zonder dat iemand er om vraagt. 

Deze voorbeelden scheppen op hun beurt verwachtingen, verwachtingen die als ze linksom niet waargemaakt kunnen worden rechtsom gebeuren. Verwachtingen van medewerkers naar een baas, medewerkers die weten waar Abraham de mosterd haalt doordat ze beter in verbinding zijn met collega's en vrienden via social media, of omdat ze beter met google om weten te gaan en makkelijker en sneller toegang hebben tot kennis/kennisen. Verwachtingen over hoe het zou kunnen en hoe het zou moeten.

Het is nog nooit zo makkelijk geweest als nu om samen te werken, ideeen en kennis te delen, mensen met elkaar te verbinden. Op het internet is er niet 1 maar zijn er vele tools om op wat voor manier dan ook het bovenstaande mogelijk te maken. Door het dientengevolge veranderende bewustzijn dat het dus ook echt anders kan komt de wens om het ook anders te doen. Nu meer dan ooit van onderop, gesteund door kennis, netwerken en voorbeelden van hoe het ook anders kan.

Het is dit momemtum dat er voor zorgt dat social media een vliegwiel kan zijn voor sociale innovatie. De techniek is er, de wil ook en het mooiste is dat het ook nog eens zeer, zeer gunstige neveneffecten heeft. Dat dit niet zonder vallen en opstaan zal gebeuren is logisch maar voor mij is het glas altijd halfvol en met die gedachte kijk ik graag naar wat het allemaal op kan leveren. Kijkt u met mij mee?

Het onderstaande staat op de site van Durftevragen

"Durftevragen brengt mensen en wensen bij elkaar met als resultaat dat personen die elkaar amper kennen elkaar gaan helpen hun dromen waar te maken en hun ambities te realiseren.

Een aantal basis principes die we hierbij gebruiken:

• mensen vinden het leuk een ander te helpen
• groei begint met geven
• het stellen van de juiste vraag levert het beste resultaat
• waarde uitwisselen genereert zijn eigen energie."

Mijn netwerkpraktijk

Met name de eerste twee punten zie ik ook buiten Durftevragen om steeds sterker tot uitdrukking komen. In mijn werk als innovatieadviseur bij Syntens is netwerken een belangrijk onderdeel. Bedrijven, maar nog belangrijker mensen, met elkaar in contact brengen omdat ze misschien iets voor elkaar kunnen betekenen. Soms breng ik hierbij zelfs mogelijke concurrenten met elkaar in contact. Ze kunnen elkaar per slot van rekening beter persoonlijk kennen en bellen als er iets dwars zit.

Social media

Het grote verschil dat ik zie onder andere door de opkomst van social media is dat netwerken veel eerder opengesteld worden voor anderen. Door sites als Linkedin zijn ze inzichtelijk geworden en daarmee ook veel makkelijker benaderbaar. Zowel met de tools van Linkedin als door gewoon de telefoon te pakken is het door de inzichtelijkheid eenvoudig geworden om in contact te komen met mensen in het netwerk van een ander. 

Old boys networks

Er speelt volgens mij echter ook nog iets anders. Met regelmaat hoor ik verhalen over oude 'traditionele' netwerken, ook wel old boys networks genaamd, die niets moeten hebben van Linkedin. De veel gehoorde opmerking hierbij is dat ze er niet over peinzen hun netwerk open te stellen. Hun macht wordt voor een deel ontleend aan het netwerk dat ze hebben, dat is de indruk die het bij mij althans wekt. Er wordt weloverwogen besloten wie ze aan wie koppelen. Besluiten worden gemaakt voor anderen. De jongere generatie, hetzij van geest of gewoon qua leeftijd, denkt en handelt vaak heel anders. De opkomst van ZZP'ers of zoals ik liever zeg ZP'ers heeft hier mee te maken.

Van macht naar kracht

Van macht naar kracht is een begrip dat in de sociale innovatie veel voorkomt. De gedachte erachter is dat als je als bedrijf participatief management toepast dit een aantal gunstige gevolgen heeft. De medewerkerstevredenheid is hoger, het ziekteverzuim lager en mede daardoor is de arbeidsproductiviteit hoger. In veel bedrijven is het management hier echter nog niet aan toe en wordt er strak hierarchisch gestuurd op targets. Medewerkers in dit soort organisaties staan vaak niet in hun kracht. De sterke persoonlijkheden met een geloof in hun eigen kunnen en met name in hun eigen kracht nemen hier afscheid van en beginnen voor zichzelf.

Wederkerigheid

Het kennen van de eigen kracht en het maximaal benutten hiervan is voor deze groep vanzelfsprekend. Elke kracht komt met beperkingen en voor deze beperkingen worden oplossingen gezocht. Hier komt het netwerk om de hoek zetten. Het is vanzelfsprekend is dat ze voor deze beperkingen hun netwerk aanspreken en het netwerk van hun netwerk. Dit besef en de wederkerigheid maakt dat zij dit ook voor anderen doen. De kracht zit hem niet in hun eigen netwerk maar juist in het delen van netwerken. Er wordt ook niet voor anderen besloten. Een kop koffie drinken kost immers niets en als contacten het niet zien zitten om een kop koffie met elkaar te drinken dan kunnen ze dit vanuit hun eigen kracht ook zelf zeggen.

Open je netwerk

Net zoals Durftevragen je vraagt om zonder voorwaarden vanuit kracht al je kennis en je netwerk open te stellen voor mogelijke oplossingen van de ingebrachte vraag zo gebeurt dit in het netwerken ook steeds meer. Een mooie ontwikkeling wat mij betreft!

Wil je gebruik maken van mijn netwerk? Kijk eens op Linkedin en misschien zit er iets voor jou tussen, ik help je graag!